4 Kişilik Malzemeler: 500 gram taze fasulye 3-4 adet mini turp Yarım çay bardağı zeytinyağı 1 tatlı kaşığı limon suyu 1 tatlı kaşığı sirke 3 adet Arifoğlu Kakule 1 paket Arifoğlu Çam Fıstığı
4 Kişilik Malzemeler : 2 çay kaşığı Arifoğlu Zerdeçal 1 çay bardaı yğarma mısır, suda bekletilmiş 2 yemek kaşığı tel şehriye 3 su bardağı tavuk suyu 3 su bardağı içme suyu 1 adet küçük boy patates 1 adet büyük boy kabak 1 diş sarımsak 1 yemek kaşığı tereyağı Arifoğlu Pul Biber
2 Kişilik Malzemeler: 1 su bardağı haşlanmış nohut 4-5 dal dereotu, kıyılmış 4-5 dal maydanoz, kıyılmış 1 yemek kaşığı tahin 1 tatlı kaşığı Arifoğlu Cajun 2 yemek kaşığı galeta unu 1 çay kaşığı Arifoğlu Kimyon 1 çay kaşığı Arifoğlu Zerdeça l 1 adet küçük boy soğan, rendelenmiş 1 adet orta boy patates 1 tatlı kaşığı Arifoğlu Cajun (patates için) Kızartmak için sıvı yağ Sandviç ekmeği Birkaç yaprak kuzukulağı Dilimlenmiş domates
Latince adı ‘Capsicum Annum’ olan pul biber, Patlıcangiller (Solanaceae) olarak bilinen familya sınıfına ait bir bitki çeşididir. Pul biber üretimi için kullanılan kısım bitkinin meyveleridir. İri taneli, öğütülmüş şekilde veya toz hâlinde kullanılmaktadır. Kırmızıbiberin anavatanı Orta Amerika ve Güney Amerika’dır. İlk biber yetiştiriciliğinin M.Ö. 7500 yıllarında Amerika’da yapıldığı, bitkinin Çin ve Hindistan’a buradan yayıldığı bildirilmektedir. Kristof Kolomb, Amerika kıtasını keşfettiğinde acı meyveleri olan bitkiyi karabiber zannetmiş, bu nedenle de geldikleri bölgenin ilk önce Güney Hindistan olduğunu sanmıştır. Bitkinin Türkiye’ye ilk girişinin Kızıldeniz üzerinden Suriye yoluyla veya İtalya ile yapılan ticaret vasıtasıyla olduğu düşünülmektedir.
Goji berry ya da wolf berry diye bilinen ancak ülkemizde pek bilinmeyen Kurt Üzümü Goji Berry çok önemli bir meyvedir. Orijini Tibet ve Moğolistan’da dünyanın en yüksek dağları olan Himalayalar'da yetişiyor. Goji Berry, dünyadaki besin değeri en yüksek olan meyvelerden biri. Çok kuvvetli bir antioksidan olan bu meyve Çin’de tıp alanında 2000 yıldır kullanılıyor.
Latince adı ‘Olea Europea’ olan Zeytin, zeytingiller familyasındandır. İlk olarak Yunanistan'ın Santorini Adası'nda ortaya çıktığı düşünülmektedir. Zeytin Ağacı kuzeyde, Anadolu üzerinden Yunanistan, İtalya ve İspanya'ya; güneyde, Mısır üzerinden Kuzey Afrika'ya yayılmıştır. 16. yüzyılda Kuzey Amerika ve Latin Amerika ile birlikte Çin'e ve Japonya'ya kadar ulaşmıştır. Ülkemizde Ege, Marmara, Akdeniz bölgelerinde yaygın olarak zeytin yetiştiriciliği yapılır. Her dem yemyeşil yapraklarıyla çalı görünümünde uzun ömürlülüğüyle bilinen bir bodur ağaç türüdür.
Latince adı ‘Zingiber Officinale’ olan Zencefil, zencefilgiller familyasındandır. Anavatanı Asya’nın tropik bölgeleridir. Başta Çin olmak üzere Hindistan, Endonezya, Vietnam, Japonya’da yetişir. Zencefil bitkisi toprak altında köklerinde dallanmış şekilde yumrulara sahiptir. Bitkinin adı zencefil ‘boynuz şeklinde’ anlamına gelen kelimeyi çağrıştırdığı için Sanskritçe’den türemiş olduğu düşünülür. Mavi-yeşil renkli çiçekleri olan çokyıllık bir bitkidir. Zencefil bir bitki familyası olmaktan çok daha fazlasıdır.
Latince adı ‘Thymbra Spicata’ olan Zahter, ballıbabagiller familyasındandır. Anavatanı Doğu Akdeniz ve Karadeniz’dir. Ülkemizde hemen hemen her yerde yetişmekle birlikte Gaziantep ve Antakya yöresinin Zahter’i meşhurdur. Kekiğe benzerliğiyle tanınır. Keskin kokusu ve hafif acımsı bir tadı vardır. Temmuz ve Ağustos aylarında pembe renkli çiçekler açan çalı görünümünde bir bitkidir. Zahter bir bitki familyasından daha fazlasıdır. Farklı aroması ve kokusuyla yemeklere ayrı bir lezzet kattığı gibi bir kâseye konulup zeytinyağına banılarak da tüketilebilir. Hemen her türlü et yemeğini aromasıyla zenginleştirir.
Latince adı ‘Galium aparine’ olan Yoğurtotu, kökboyasıgiller familyasındandır. ‘Galium’ kelimesi ‘gala’ kelimesinden türemiştir. Süt anlamına gelir. Yoğurtotu eskiden peynir yapımında kullanıldığından bu adı almıştır. 300 alt türü bulunur. Anavatanı Avrupa ve Asya’dır. Ülkemizde Ankara, Adana, Antalya, Bolu ve Çanakkale’de yaygın olarak yetişir. Bu çok yıllık otsu bitkinin sapları uzun ve çiçekleri salkım şeklinde, yeşil-beyaz renklidir.
Latince adı ‘Avena sativa’ olan Yeşil yulaf, bir buğdaygiller familyasındandır. Anavatanı Asya’nın batısı, Avrupa’nın doğusu olarak biliniyor. Ülkemizde Marmara, Ege ve İç Anadolu bölgelerinde yaygın olarak yetişir. Otsu bir tahıl bitkisidir. Yeşil yulafın beyaz, siyah, sarı, kırmızı ya da boz tohumlu, uzun veya kısa saplı çok çeşidi vardır. Günümüzde yeşil yulaf, arpa ve çavdardan daha çok üretilen bir tahıldır. Serin ve nemli iklimleri sever. Yeşil yulaf bol miktarda nişasta, protein, vitamin ve mineraller içerdiğinden iyi bir besin kaynağıdır. Yeşil yulaf unundan hazırlanan hamur kabarmadığından ekmek yapımında kullanılmaz.
TR
