Latince adı ‘Myrtus communis’ olan Mersin bitkisi, fundagiller familyasındandır. Anavatanı Kuzey yarım küredir. Dünyanın serin ve dağlık bölgelerinde yetişen birçok türü bulunur. Ülkemizde Akdeniz, Ege ve Karadeniz bölgesinin fundalık ve ormanlık alanlarında yabani olarak yetişir. Kışın yapraklarını dökmeyen çokyıllık bir bitkidir.
Bazı yörelerde Murt, Elduran, Zazak, Sakızağacı, Aşılı Mersin, Çay Üzümü isimleriyle de bilinir. Yeşilimsi kahverengi tonundaki yaprakları tersyüz ve derimsidir. Keskin, serinletici kokusuyla diğer ağaçların yapraklarından hemen ayırt edilir. Mayıs ayında göz alıcı güzellikte bembeyaz çiçekler açar. Çiçeklerin görüntüsü kadar kokusu da harikadır. Puslu mavi tonunda, ekşimtırak lezzette meyveler verir.
Bazı yörelerde mersin yaprakları baharat olarak kullanılır. Keskin ve ayırt edici aromasıyla hemen her tür et yemeğinde, salatalarda, çorbalarda rahatlıkla lezzetini sergileyebilir. Meyveleri hoşaf, reçel ve çeşitli tatlıların yapımında kullanılır.
Mersin yaprağı bitkisinden; mersin yaprağı çayı, mersin yaprağı yağı, mersin yaprağı ekstresi ve şurubu üretilir.
[1] Türkiye’de Bitkiler İle Tedavi_Prof. Dr. Turhan Baytop_(s293)
